zaterdag 23 mei 2009

Acoustic tales....


Ik heb sinds kort een nieuwe, zeer efficiënte manier gevonden om mijn MP3 verzameling aan te vullen.
Op die manier zijn er weer veel uiterst moeilijk te verkrijgen pareltjes aan mij geopenbaard.

Een daarvan is de Maximum Acoustic bootleg van The Who.


Jaarlijks word er door bekende artiesten een benefit gegeven voor de Bridge School.
Een instituut voor gehandicapte kinderen.
Volgens mij zit meneer Neil Young er met een dikke vinger in, maar dat weet ik niet zeker.

Wat ik wel weet is dat daar bands van groot en vooral hard kaliber prachtige akoestische sets weg geven.
Crosby, Stills, Nash & Young, Metallica, Nine Inch Nail, Billy Idol, The Who.
Daar zitten echt pareltjes tussen van nummers die we vaak alleen maar kennen op volume 12, versterkt, knetterhard vervormd.


Acoustisch spelen is een hele andere discipline, maar wel een die net zo grenzeloos is als versterkt spelen.
Ik heb prachtige acoustische versies van nummers als Final Countdown, Sweet Home Alabama, Jump, Pride & Joy.
Stuk voor stuk toch echte 'rock-nummers'.

In mijn beleving is alles acoustisch vorm te geven, en dat is altijd een andere, maar 99 van de 100 x, een zeer verfrissende ervaring.

Zelf heb ik dat moeten leren.


De eerste die mij dat hielp inzien was de gitarist van mijn vorige band, René.
Die speelde ons hele ouvre net zo makkelijk acoustisch als versterkt.
Niet makkelijker, dat is wat anders.
Hij heeft me altijd geleerd dat acoustisch spelen veel meer vaardigheid en energie kost.

Ik heb een aantal keer acoustisch met René mogen spelen en ik hou heel erg van zijn manier van akoestisch spelen.
Het past me zogezegd.

Samen hebben we mijn 'signature Blues song' Bad Moon Blues ontdekt.
Zie hier.

Wat ik wel eens betreur is dat ik toen nog niet altijd de wil en wetenschap had om ook "acoustischer" te zingen.
Ik had een behoorlijke one-track mind toen ik begon met zingen ;o)

Ik heb nog wel een handvol mooie MP3 opnames.
Zoals deze Pinball Wizard.

En nu zijn Rob en ik ook bezig met een semi acoustisch CD project.
En ik vind het heerlijk om te doen.
Rob zit barstensvol geniale rifjes en tokkeltjes.

Heerlijk om op een andere manier mijn stem in te zetten, met heel andere technieken een nummer gevoel, of juist Rock 'n'Roll meegeven.

Rob en ik zijn van de week nog zeer productief geweest en hebben zo'n 12 nummers (bij U bekend en nog niet bij U bekend) van akkoorden voorzien.
Uiteindelijk zullen dat er zo'n 14 worden, aangevuld met een covertje of 2, waar we dan geheel hobbymatig een CD'tje van willen maken.

Wat daar erg bij help is dat we sinds woensdag de beschikking hebben over een prachtige nieuwe oefenruimte met opname capaciteiten.

Affijn, rocken hard en wild is heel erg lekker.
Maar ik ben blij dat ik er iets moois acoustisch bij heb.

En dankbaar voor de mensen die mij de schoonheid van acoustisch spelen hebben bij gebracht.
Voor hen deze versie van Won't Get Fooled Again, van de boven genoemde CD waar dit hele epistel mee begon.

Enjoy !!

Greetz,
Harrie

woensdag 20 mei 2009

De zaken van het hart...

De zaken van het hart zijn onvoorspelbaar.
En ontzettend fascinerend.

Steeds komt het bij mij terug op de zaken van het hart.
In ieder geval, daar waar het het schrijven van teksten aangaat.


Wat me mateloos fascineerd is dat niets het hart zo kan pijnigen dan liefde zelf.

Natuurlijk gaat het in meest positieve zin over vlinders in de buik en het vinden van de hemel op aarde.
Roze zoete liefde.

Maar het is ook twijfel, angst, onzekerheid en verdriet.
Niet jezelf zijn, geen controle hebben.
En in het ultieme geval het grootste verdriet van al, liefdesverdriet.

Affijn, over wat zo'n hart allemaal wel niet verdragen moet gaat 'T Is Hard.

Tenminste, dat denk ik.
Want eerlijk gezegd schrijf ik de laatste tijd niet zo doel gericht en kijk ik soms naar het eindproduct met een gevoel van trots en tevredenheid, maar zonder een clue waar het eigenlijk over gaat ;o)

Enjoy !!

‘T Is Hard

Ik krijg het Spaans benauwd
Mijn keel slibt langzaam dicht
Ik word geloof ik oud
En rijp voor het gesticht

Het grijpt me naar de keel
Het stijgt me naar mijn hoofd
Ik jat en pik en steel
Wat God me heeft beloofd

’T is hard, te hard
Ik wist het bij de start
Ja ’t is hard, zo hard
voor mijn glazen hart

Vertrouw niet wat je hoort
Nog minder wat je ziet
Ik lijk misschien gestoord
En toch ben ik het niet

Ze is genadeloos
De liefde die ik voel
Mijn hart het is te broos
Straks breekt de hele boel

’T is hard, te hard
Ik wist het bij de start
Ja ’t is hard, zo hard
voor mijn glazen hart


Ze brengen geen geluk
De scherven van mijn hart
Het is alleen maar stuk
Gewoon kapot en zwart

Krijg het niet meer gemaakt
Te lijmen is het niet
Door liefde hard geraakt
Rest er alleen verdriet

’T is hard, te hard
Ik wist het bij de start
Ja ’t is hard, zo hard
voor mijn glazen hart
Greetz,
Harrie

zaterdag 16 mei 2009

'T Is Ok.........


Een tweetal factoren leidde mij tot het schrijven van het nummer 'T Is Ok.
Een nummer over troost.

Ten eerste een aantal eigen ervaringen met troosten de laatste tijd.
Troosten en intens verdriet allebei eigenlijk.

Een arm om de schouder, een knuffel, zachtjes wiegend beloven dat het echt wel goed komt.
Het lijkt niet veel bijzonders maar zelfs in mijn 'zorgende vak' is het een tricky gebeuren.
Mensen lijken steeds minder met troosten uit de voeten te kunnen.

Het tweede aanzetje was toen ik de Guns 'n' Roses versie van het Black Sabbath nummer It's Allright in de auto zat mee te zingen.

Al rijdende werd It's Allright 'T Is Ok, en viel op de melodie ook een aantal nederlands zinsregel bij me binnen.
Het is dus niet verwonderlijk dat de tekst naadloos over het nummer past, maar ik wens het geen hertaling te noemen, slechts een grote inspiratiebron.

Want de kern van troosten die ik heb willen vangen, die is helemaal van mezelf.
Enjoy !!

'T Is Ok

Kom maar hier
En neem je zorgen mee
kom hier en schreeuw en huil
voel je maar vies en vuil
want ‘t is ok….
‘t is ok

Ik ben hier
En tel vandaag voor twee
Kom maar ik heb geduld
Ik draag je pijn en schuld
want ‘t is ok….
‘t is ok

Ja het is ok
’t is zo ok

Elke keer
Als ik weer met je vree
Heb ik de kou gevoeld
Al was ze onbedoeld
Maar ’t is ok
’t is ok

Elke traan
Brengt zout terug naar de zee
Terug daar waar het hoort
Dus jank maar ongestoord
want ‘t is ok….
‘t is ok

Ja het is ok
‘t Is echt ok

Klim eruit
En niet stil of gedwee
Kom op en zing wees vrij
Geef alle shit aan mij
want ‘t is ok….
‘t is ok

Klim omhoog
Je pakt gewoon een tree
Laat achter wat je knelt
En wat je heeft geveld
want ‘t is ok….
‘t is ok

Ja het is ok
Alles ok

greetz,
Harrie

donderdag 14 mei 2009

Hallelujah

Voor het eerst, in al de jaren dat mijn dochters me mee laten kijken naar een van de TV talentenjachten (Holland's Got Talent, So You Wanna Be A Popstar, Idols), is er bij de laatste X-Factor aflevering eindelijk een winnaar uit gekomen waar ik 200% achter sta.

Lisa.
Rock chick pur sang, dijk van een strot, doet me erg aan Ann Wilson denken en ik hoop dat ze een band zoekt en het gaat maken met haar eigen ding.

Maar ik schrijf dit niet om haar te promoten, dat gaat echt wel gebeuren.
Nee, het is het liedje waarmee ze de finale won.

Hallelujah van Leonard Cohen.


Ik heb Cohen al eerder in mijn blog bejubelt vanwege de pareltjes van nummers die hij schrijft.
Maar ik heb steeds anderen nodig om me weer van de schoonheid van zijn werk te doordringen.

Zelf zei hij van het nummer:
"It's, as I say, a desire to affirm my faith in life, not in some formal religious way but with enthusiasm, with emotion.... It's a rather joyous song"

Deze keer dus Lisa met haar versie van Hallelujah.




Maar ook de versie van Jeff Buckley is om kippenvel van te krijgen.

De meester zelf mag niet ontbreken.

En tot slot wil ik het ooit nog eens doen zoals Bon Jovi het deed.
Door puristen afgekraakt, maar mijn stem lijkt erg op die van Bon Jovi dus als ik dit mee zing klopt het helemaal.
Zoals Jon het doet hoop ik het nog ergens ooit in een of andere bandvorm te mogen spelen.



Hallelujah............wat een prachtig woord.........wat een prachtig nummer.

Enjoy & greetz,
Harrie

dinsdag 12 mei 2009

American Soldier

De Amerikaanse prog-metal band Queensrÿche is een favoriet van me.
En ze hebben een nieuwe CD uit.
American Soldier.
En het is een pracht CD geworden.

Eerder maakte Queensrÿche het beste prog-metal concept album ooit met Operation Mindcrime uit '88.
In 2006 gevolgd door Operation Mindcrime II een terug keer naar het zelfde conceptverhaal.
De band is op zijn best als ze een concept of een rode draad door hun platen verweeft.

Het verhaal van American Soldier begon met een verhaal van de vader van zanger Geoff Tate.
Een oorlogsverteraan.
Voor het eerst vertelde hij Tate wat hij meegemaakt had in de oorlog.
Dat bracht Tate op het idee om het verhaal van oorlog te vertellen vanuit de ogen van de soldaat die erin vecht.

Tate ging soldaten interviewen en nam die gesprekken ook op.
En in 12 prachtige songs verwoord hij de verhalen van de mensen die hij interviewde.
Stukken origineel interview zitten verweven tussen de songs.
Het levert een zeer indrukwekkend muzikaal concept op.
.
Het allermooiste vind ik dat het geen CD geworden is, die bij het banale af de Amerikaanse vlag of soldaat glorificeert.
Noch is het een echte anti-oorlogs CD geworden.
Het laat de soldaten vooral in hun waarde.

Het zijn de gewone verhalen over ongewone gebeurtenissen.
De eerlijke verhalen over oneerlijke dingen die gebeuren.
En dat dat op zich je doet nadenken over oorlog en zij die hem moeten voeren, is statement voldoende.
.
Luister en kijk hier naar het indrukwekkende If I Was King:

Deze CD is een aanrader voor wie het wat steviger werk niet schuwt en voor wie zijn eigen kijk op zaken niet bijvoorbaat als heilig beschouwt.

Greetz,
Harrie

donderdag 7 mei 2009

Ik Weet Niet Wat Het Is...

Geen moeilijk gedoe deze keer.
Ik Weet Niet Wat Het Is gaat over missen.

Je kijkt om je heen, en het klopt allemaal wel, maar toch klopt er iets weer niet.
Je weet niet wat het is.

Maar na even denken weet je het wel.
Je mist iemand.
Een beetje wat ik nu heb terwijl ik helemaal alleen thuis dit zit te pennen. ;o)

En de zin is compleet nu:
Ik weet niet wat het is......Wat wij hebben......Maar lachen is het wel !!

Affijn,
Enjoy
Ik Weet Niet Wat Het Is

Alsof ik dwaal
Zonder kompas of kaart
Geen idee waar
Maar ver van huis en haard
Alsof ik drijf
In de stille oceaan
Zonder sterren
Of het licht van de maan

Ik weet niet wat het is
Ik denk dat ik je mis


Alsof ik val
In een erg diep ravijn
Waar de bodem
Best wel hard van zal zijn
Alsof mijn kies
Heel stilletjes en fijn
Getrokken word
Met niets tegen de pijn

Ik weet niet wat het is
Ik denk dat ik je mis


Het is gewoon zo verdomde stil
In en om me heen
Het is gewoon ach ik weet het niet
Druk maar toch alleen

Alsof ik vecht
Voor een verloren zaak
Ik zuiver mik
Maar toch geen bal meer raak
Alsof ik leer
Mijn hoofd als een vergiet
Punt van me tong
En toch weet ik het niet

Ik weet niet wat het is
Ik denk dat ik je mis

Wat ik wel zeker weet
Dat ik je nooit vergeet
Maar verder…..

Ik weet niet wat het is
Ik denk dat ik je mis


Greetz,
Harrie

maandag 4 mei 2009

Wat Wij Hebben...


Met de tekst Wat Wij Hebben kan ik mooi een brug slaan.
Tussen iets wat ik kwijt wil over de gebeurtenissen de laatste tijd, het feit dat het 4 en 5 mei is, en de geschreven tekst.

Ik hoorde namelijk Prins Constantijn zeggen dat we, ondanks alles wat er de laatste tijd gebeurd is, niets moeten veranderen.
We datgene wat we verworven hebben, dat "Wat Wij Hebben", niet moeten opgeven ten gevolge van 1 gek.


We hebben vrijheid in dit land.
Vrijheid, openheid.

Dat is uniek.
Het is een groot goed, dat we, zelfs tegen de klippen op, zullen moeten koesteren.



Iets wat ik ook koester en wat ook uniek is, is mijn liefde.
En soms is een tekst daarover al heel snel klaar, en is alles wat je erbij schrijft geen verbetering.

Dat was de basis voor de tekst Wat Wij Hebben.
Maar met een beetje fantasie kunnen we de tekst op een veel breder vlak doortrekken.

Enjoy !!
Wat Wij Hebben

Wat wij hebben is apart
Is het al vanaf de start
Omdat het in geen hokje past
Er staat geen enkele grens van vast
Wat wij hebben groeit nog steeds
Word nooit slepend, saai of sleets
Is nog geen gedane zaak
De regels zijn nog in de maak

'T is meer dan seks en romantiek
Meer dan mooi en zo uniek
Grootser dan een Broadway show
Het heeft geen naam
Da’s beter zo


Wat wij hebben is een deal
Tussen hoofd en hart en ziel
Soms heel onbeschrijfelijk stil
En dan weer vrij met eigen wil
Wat wij hebben warmt nog op
Is nog steeds niet op haar top
Iedereen die gist er naar
Voor niemand is het klip en klaar

'T is meer dan seks en romantiek
Meer dan mooi en zo uniek
Grootser dan een Broadway show
Het heeft geen naam
Da’s beter zo


'T is meer dan jou en meer dan mij
Meer dan ons en toch weer wij
Laat haar naam een zegen zijn
De stille kuur
Voor alle pijn

Greetz,
Harrie

zaterdag 2 mei 2009

Maar Lachen Is Het Wel !!


Ik was vorige maand aan het schrijven, zonder verdere bijbedoelingen, en opgeslagen in de map "te publiceren", merkte ik op dat de titels achter elkaar een hele zin vormde.

En zo had ik toch maar weer een soort van trilogie geschreven. ;o)

En de tekst Maar Lachen Is Het Wel, is dus het laatste stuk van die zin.
Als de andere 2 geplaatst zijn lezen de 3 teksten onder elkaar de hele zin zoals ik hem opmerkte.
En dat kan dan weer rechts in dit blog waar de historie van deze maand terug te vinden is.


Tsja,......Maar Lachen Is Het Wel.
En dat terwijl er momenteel helemaal niet zoveel te lachen valt.

En toch.......terwijl ik weer mensen hoorde zeggen dat alles voorgoed veranderd was, bedacht ik me dat ik het me niet laat gebeuren.
Ik verander niet, ik blijf hopen, leven, ik blijf lachen.
Want als ze me dat afnemen,........dan pas hebben ze echt gewonnen.

Dus gaat deze tekst over ondeugende, plagende vrouwen.
Ik ken er een paar, en ik mag ze graag.
Mogen ze nog vele glimlachjes op onze gezichten plaatsen !!

Enjoy !!

Maar Lachen Is het Wel

Ze is een echte plaaggeest
Is ze altijd al geweest
Ze plaagt echt iedereen
Maar mij plaagt ze het meest

Met een knipoog en een lach
En een tong die veel vermag
Opent zij heel vilein
Met kwinkslagen mijn dag

Soms een tikkie hard
Soms een tikkie fel
Soms een tikkie schuin
Maar lachen is het wel


Ze is een slimme donder
Is lief en heel bijzonder
Is overal voor in
Doet voor niemand onder

Altijd vlot en vliegensvlug
Krijg je alles weer terug
En altijd vlot gebekt
Maar nooit achter je rug

Soms een tikkie hard
Soms een tikkie fel
Soms een tikkie schuin
Maar lachen is het wel

Ze zit iets te beramen
Die hele mooie dame
Ze scherpt al haar tong
Gaat zich weer bekwamen

Mooie dame kom maar op
Gooi cynisme naar mijn kop
Ik kan alles hebben
Je weet ik zeg nooit stop

Soms een tikkie hard
Soms een tikkie fel
Soms een tikkie schuin
Maar lachen is het wel


(break)
Misschien is het allemaal een heel klein beetje fout
Maar hoe vaker ze het doet, hoe meer ze van me houd

Soms een tikkie hard
Soms een tikkie fel
Soms een tikkie schuin
Maar lachen is het wel
greetz,
Harrie

woensdag 29 april 2009

Baas boven baas (Neil Young Archives)

Iedereen weet dat ik een muziekliefhebber ben.
Ik besteed er veel tijd en geld aan, met liefde, want ik krijg er een hoop voor terug.

Ik ben gek op re-releases en box sets, vol met bijzondere opnames van artiesten.
Demo's, unieke live opnames en/of beelden, vroege schetsen van nummers, alternatieve takes.
Het is aan mij allemaal wel besteed.

Maar wanneer je denkt alles wel gezien te hebben op het gebied van heruitgaves en box sets is er altijd nog Neil Young.

De oude rocker brengt nog met de regelmaat van de klok nieuwe releases uit, maar heeft ook een inmens ouvre achter zich.

Veel daarvan wilde hij lange tijd niet uitbrengen, omdat de audiofiel Young de kwaliteit van de eerste CD's verre van acceptabel vond.
Hij schijnt daar echt neurotisch in te zijn.

Sinds een tijdje heeft het medium CD/DVD de standaard die Dhr. Young goedkeurt.
Dus bracht hij al een tijdje archive releases uit van oude live shows.
Schitterende concerten, ik heb ze zelf ook.

Maar nu gaan echt alle registers open.
Neil Young komt met een Archive collection op CD/DVD en vooral Blu-Ray die zijn weerga niet kent.
Een box met maar liefst 8 CD's, 10 DVD's of 10 Blu-Ray's gaan de eerste jaren van Young (1963-1972) tot in het laatste detail ontvouwen.
En dat is nog maar de eerste van 4.

En met de Blu-Ray is iets bijzonders aan de hand.
Via Blu Ray live, een soort verbinding met internet, blijft Young de serie up to date houden.

Dus stel hij vind nog een oude demo ergens, dan zet hij hem online, en verschijnt het nummer op de interactieve tijdslijn die verschijnt als je de Blu-Ray disc in de speler doet.

Neil beveelt het zelf ook nog even aan met een persoonlijke brief aan de fans

Ik vind het een fantastisch concept, maar ik vraag me af of Mr.Young zich realiseert dat niet iedere fan een speciale dure Blu-Ray live speler (ik heb ´m niet) en 300 dollar (is hoeveel Euro ??) klaar heeft liggen.
Het is het wel waard, maar toch een tikkie wereldvreemd voor een anti-kapitalist als Neil Young.

Of U hem nu wel of niet aanschaft, geniet hier even van de gedachte.
En enjoy Mr. Young, want goed is ie wel !!

greetz,
Harrie

dinsdag 28 april 2009

Ze komen eraan !!!!

De enige echte opvolgers van The Who, GREEN DAY, met hun nieuwe album, 21st Century Breakdown !!




Smullen voor rockliefhebbers !!
Enjoy !!

Greetz,
Harrie

maandag 27 april 2009

Cool cool rain !!!!


Eindelijk !!!!!! Eindelijk regent het !!
Vele van U zullen het mij niet in dank afnemen dat ik de weersverslechtering zo omarm, maar ik was er hard aan toe.

Nooit eerder had ik zoveel last van mijn hooikoorts (boompollenallergie) als dit jaar.
Ik heb me zelfs een paar dagen geleden in het ziekenhuis moeten melden omdat ik geen adem meer kreeg.
Zo benauwd was ik.

Weer een teken dat de klimaatverandering wel degelijk plaats vind en mensen op meer manieren treft dan alleen natte voeten.
Nu mag het van mij eens even fiks door regenen en vooral schoon regenen.
Die vieze plakkerige gele deken over auto's, ramen en straten schoonspoelen.
Regentonnen weer vullen en al het groen opfrissen.

En dan mogen de zonaanbidders weer.

Vooralsnog schaar ik mij samen met The Who in lofprijzen, Love 'Rain' O'er Me !!

Greetz,
Harrie

zaterdag 25 april 2009

The Last Angel (is a Crea Bea)

Geinspireerd door het werk van mijn dochter Kim ben ik Windows Movie Maker maar eens gaan uitpluizen.

Ben op het nummer The Last Angel van het album The Dreams Of Men van de Prog Rockband Pallas een clip gaan maken.
Een eerste x dus perfect is het zeker niet, maar wilde het toch even delen.

Heb geprobeerd een clip te maken die paste in de sfeer van het verhaal.
Een verhaal over de laatste engel die op het punt staat de mensheid op te geven.

In de slotminuten van dat nummer hoor ik hoop in het nummer, en dat heb ik met beelden willen vangen.
Het project is zo groots geworden dat het niet op You Tube kan, eens kijken of mijn weblog 'm wel pakt.

Een waarschuwing vooraf, dit filmpje kan beelden bevatten die als schokkend kunnen worden ervaren.

Enjoy !!

greetz,
Harrie

donderdag 23 april 2009

16 Karaats

Zestien karaats is niet de titel van de laatste tekst van de I trilogie.
De naam die ik het gegeven heb, de naam van de hoofdpersoon blijft bij mij.

Wat U als lezer dient te weten is dat ze echt bestaat.
En dat de tekst de diepe indruk vertaalt die ze op me achter gelaten heeft.

Ik hoop dat dat overkomt......

Ze fladdert als een vlinder
Tussen twijfel en berouw
Schopt steevast haar problemen
Tot ze schrijnen bont en blauw
Wat zou ze moeten schreeuwen
Omdat het rond haar zwijgt
Oh krijsen stampen gillen
Totdat ze mooie stilte krijgt

De sterren in haar ogen
Bijna allemaal gedoofd
Zijn stuk voor stuk gesneuveld
Door de oorlog in haar hoofd
Een grote boze wereld
Kerft lijnen in haar huid
De pijnlijke contouren
Van haar dappere besluit

Meid van zestien puur karaats
Waarin de zon haar kleur weerkaatst
Ze mist het in haar regenboog
Reikt naar een hemel ver en hoog


Iets roofde haar vertrouwen
Iemand nam wat heilig was
Liep met zijn grote poten
Op het eerste groene gras
En nu alles kapot is
Het nooit meer mooi kan zijn
Heelt zij de oude wonden
Steeds weer met nieuwe pijn

Als een kleine stille muis
Altijd heel dicht bij de grond
Kijkt ze nooit meer echt omhoog
Is ze bang voor het plafond
De onmacht in haar ogen
Vertroebeld door een traan
De wezenloze woede
Die maar niet weg wil gaan

Meid van zestien puur karaats
Waarin de zon haar kleur weerkaatst
Ze mist het in haar regenboog
Reikt naar een hemel ver en hoog


Zij zegt dat het niet meer hoeft
Omdat niemand haar ziet staan
Ik zeg dat ik anders ben
Door de hel met haar zal gaan
Maar waarom dat geloven
Waarom zou ik anders zijn
God zorg dat ik het waarmaak
En maak mij de laatste lijn

Meid van zestien puur karaats
Nooit meer alleen nooit meer melaats
Met kleur terug in haar regenboog
Op naar de hemel hoofd omhoog

Greetz,
Harrie

dinsdag 21 april 2009

Even tussendoor: Jamming In The Garden

Mijn dochter Kim heeft met haar MP3 spelertje en camera een verslagje van de jamsessie in de tuin op mijn verjaardag gemaakt.

Rob Weijman op zijn gloedjenieuwe Fender Replica Bas (EN versterkt), Ronald Neeleman op shreddin' Acoustic Guitar, Jan Bongers op speelgoed Keyboards en ondergetekende als lead zanger.

Knap gedaan Kim !!!

Het was reuze gezellig. Moest ik maar een traditie van maken.

Greetz,

Harrie

zaterdag 18 april 2009

Bokken


Bokken.
Bokken staat voor het 'rijden der'
Bokkenrijders, opstandige boeren en lijfeigenen.
In opstand tegen de omstandigheden waarin ze noodgedwongen vekeerden.
Uitbuiting en afpersing.
Bokken als tegendraads zijn en je afzetten tegen de dingen die mis gaan in jouw ogen.


Bokken, zo leerde ik bij het schrijven van dit stuk zijn ook de houten samoerai zwaarden die bij de beoefening van Aikido worden gebruikt.
De verdedigingssport die niet uitgaat van kracht en geweld maar het afweren van je tegenstander met zijn eigen bewegingen.
Bokken als verdediging van negatieve krachten van buitenaf.


Bokken zijn uiteraard dieren, taai van aard en bestand tegen veel onheil in de natuur.
Met hun stugge vacht zijn ze bestand tegen guur weer en ruw terrein zoals bergen.
Bokken als survivors

Bokken is ook de term die ik gebruik voor het drinken van bier.
Bokbier wel te verstaan.
Herfstbok of Lentebok, met een voorkeur voor de najaarsvariant.
Onder het genot van een goed gebrouwen stevig biertje zorgen, maar vooral plezier delen.
Bokken als het samenzijn van vrienden.

Bokken is de titel van de 2e tekst in de I trilogie.
Over iemand die zich probeert af te zetten tegen wat er misgaat, die zich verdedigt tegen de negatieve invloeden van buitenaf, die een echte survivor is en die ik beschouw als een echte vriendin.

Cheers & Enjoy it !!

Bokken

Ze verdient echt zoveel meer
Ontzegt het steeds zichzelf weer
Zij ziet niet dat felle licht
Wat ik zie met ogen dicht
Dat je schoonheid die verblind
Steeds ergens in jezelf vind

Ik verdien niet zoveel meer
Herhaal mezelf keer op keer
Ben verblind door al haar licht
Heb daardoor geen zuiver zicht
Hoop dat ze zichzelf herwint
In haar hart de waarheid vind

En we praten
Maar begrijpen niet
En we drinken
Maar we drijven niet
Oh en de zorg
die me steeds bekruipt
Of ze nou zwemt
Of heel stil verzuipt
Echt vanavond
maakt ‘t niets meer uit
Want vanavond
zijn we zat en luid

Zij is jong zonder geduld
Toekomst staat gelijk aan schuld
Dat er daar iets beters wacht
Warm en teder voor de nacht
Is een gok en duurt te lang
Is onzeker maakt haar bang

Ik ben oud en uitgeluld
Mijn verleden is gevuld
Weet dat er iets op haar wacht
Dat de toekomst naar haar lacht
Ik blijf steeds een achtervang
Het komt goed wees maar niet bang

En we bokken
Maar we zeuren niet
Oh we schetsen
Maar we kleuren niet
Oh en de zorg
die me steeds bekruipt
Of ze nou zwemt
Of heel stil verzuipt
Echt vanavond
maakt ‘t niets meer uit
Want vanavond
zijn we zat en luid

greetz,
Harrie

donderdag 16 april 2009

Cyndi

En hoe kan ik beter de i-trilogie beginnen dan met de "Moeder Aller Teksten",...Cyndi ??

Wat een ander er ook van moge vinden, voor mij is dit de beste tekst die ik ooit geproduceerd heb.
Waar heel veel andere teksten vandaan komen of juist in samen komen.

Deze tekst vertelt een mooi verhaal, de beeldvorming en metaforen zijn mooi, de flow is perfect.
Hier klopt alles.
De tekst heeft lang liggen rijpen, heeft heel veel fine-tuning ondergaan en ligt al een hele tijd klaar.

En hij moet er vandaag uit omdat vandaag de laatste symbolische dag is dat hij eruit kan.
Ik had 3 momenten, symbolisch gezien, waarin ik het rampjaar 2008 kon afsluiten.
1 januari 2009,een nieuw jaar.
Februari 2009 precies een jaar na de start van alle ellende.
En vandaag, mijn verjaardag.

Bij de start van mijn 41ste levensjaar een ode brengen aan de vrouw die mij door het hele klotejaar heeft heen gesleept.
Dat was het beste wat ik kon verzinnen om definitief af te rekenen met de demonen uit het verleden.

Maar waarom dan de tekst niet 'Natascha' genoemd ?? Waarom 'Cyndi' ??

Wel, ik ben niet zo goed dat ik een tekst als deze helemaal op eigen kracht produceer.
De basis voor de tekst lag bij de vertaling van diverse stukken tekst van de CD The Body Acoustic, van Cyndi Lauper.
Een CD waar ik al teksten van gebruikt heb, in dit blog, op 29 December 2006 (!!).

De losse vertalingen waren het fundament van de tekst.
De ingetogen begeleiding van veel van haar grootste hits (en mooiste teksten) zorgde voor een sfeer die het cement vormde.
Cyndi was de werktitel, en die heb ik, uit dank voor haar aandeel in het geheel, behouden.

Maar het gaat NIET over Cyndi.
Het gaat over jou, mijn lieve soulmate !!!

En in mijn hoofd heb ik het hele nummer al klaar.
Met melodie en al.
Een 'Borsatoriaans' nummer (ala De Bestemming) is het, met prachtige melodieuze coupletten en een stomend passioneel Spaans tango-achtig refrein.
Ik hoor de akoestische gitaren en castagnetten.

En als ik het kon, had ik het hier geplaatst met een volledig opgenomen versie om te laten horen.
Maar ik kom niet verder dan dit lullige filmpje met de melodielijn van de coupletten:

En de tekst natuurlijk !!!
Enjoy It !!

Cyndi

Ze zegt zo zacht dat ik
Niet meer te strijden hoef
Wat krom is blijft toch krom
En vechten maakt je droef
Zwaai niet met je zwaard
Naar molens in het veld
Maar richt je hoofd en hart
Alleen op dat wat telt

Ze zegt zo zacht dat ik
het fort afbreken moet
Waar ik nog schuilen wil
Ze weet het oh zo goed
Vanuit de fantasie
Een wereld voor ons twee
Komt rust en vrede van
Haar blauwe binnenzee

(Instrumentaal refrein)

Ze zegt zo zacht dat ze
Mijn ware kleuren ziet
Dat ik slechts schets in zwart
Ook dat ontgaat haar niet
Ik zou haar missen als
ik niet meer bij haar was
Zou hard en cynisch zijn
Ook voor dit hart van glas

Ze zegt zo zacht ik weet
Dat jij wat anders wil
En dat je weet dat ik
Die wensen met je deel
Maar meer dan hier en nu
Zal er voor ons niet zijn
Dus neem mijn liefde maar
En ik verzacht je pijn

Ze bied zich vurig aan
Met passie in haar vraag
En ik hou van de warmte
Maar brand me niet zo graag
Toch gloeit in haar bevrijding
Van een koude kille tijd
Soms ligt in verbranden
Verlossing van de strijd


Ze zegt zo zacht als ik
Niets meer te zeggen heb
Omdat de woorden zijn
Verstrengeld in een web
Dat ze me beschermt
Ze mooie stilte heeft
En dat ze hart en ziel
Met liefde voor me geeft

Ze zegt zo zacht leg jij
Je hoofd maar in mijn schoot
Schuilplaats van stilte voor
Mijn schuldgevoel zo groot
Ze doet iets magisch wat
Geen enkel ander kan
En keer op keer geeft zij
Er kleine beetjes van

Ze bied zich vurig aan
Met passie in haar vraag
En ik hou van de warmte
Maar brand me niet zo graag
Toch gloeit in haar bevrijding
Van een koude kille tijd
Soms ligt in verbranden
Verlossing van de strijd


Ze zegt zo zacht ik ga
Ik hou van je een boel
Zegt het bijna zo zacht
Dat ik de pijn niet voel

Greetz,
Harrie

woensdag 15 april 2009

De I Trilogie.....

Drie teksten.
Over drie HEEL bijzondere dames.
Die alle drie een naam hebben meegekregen.
Met een I erin.

Drie teksten over vallen en opstaan.
Over liefde en verdriet.
Over ingrijpende, opvallende, intrigerende dingen die gebeuren.
Maar vooral over de sterke, bewonderenswaardige vrouwen die het overkomt.
En over hoe ik er tegen aankijk.

Of en hoe ik ze plaats weet ik eigenlijk nog niet.
Ik wil niemand voor het hoofd stoten en zal misschien hier en daar moeten goochelen om wat privacy te garanderen.

Waarschijnlijk door de titel van de teksten een andere mee te geven dan hun eigen naam.
Misschien door alleen de tekst te plaatsen zonder verdere uitleg.
Maar hoe dan ook wil ik de komende drie entry's wijden aan deze trilogie.

En ja, daar zit ook EINDELIJK Cyndi bij.
Greetz,
Harrie

maandag 13 april 2009

Earth.......


Ik had van Natascha, begin deze maand, al een voorschot op mijn verjaardag gekregen in de vorm van de Blu-Ray Boxset Planet Earth.

De film die in de bioscopen gedraaid heeft, met de titel Earth, en die beelden bevatte uit deze 'jaw-dropping' BBC documentaire serie, had ik al op Blu-Ray.
En die had me al van mijn stoel geblazen met werkelijk spectaculaire beelden.

Maar deze complete serie is te waanzinnig voor woorden.
En bewijst 2 dingen.

Ten eerste dat waar het docu's en muziekprogramma's aangaat, de BBC de ongekroonde koning is en blijft.
Ze blijven programma's produceren van watertandende kwaliteit.

Het 2e is dat onze Aarde nog niet vergald is, maar dat we wel hard op weg zijn.

Nooit eerder zag ik zoveel schoonheid die ik nog niet eerder zag.
Wist U bijvoorbeeld dat er voor ieder insect, dat in de jungle leeft, er een parasitaire schimmel is, die, wanneer er teveel van een soort komen, ingrijpt.
Ik heb dus gewoon een paddestoel uit de kop van een mier zien groeien.

Dat soort fascinerende en strikt unieke beelden zitten dus in een boxset van 6 discs met meer dan 13 uur materiaal.
In pachtige Hi-Def beelden.

Ik ben er nog lang niet doorheen, door deze box, maar ik ben er wel allang weer van overtuigd dat onze moeder Aarde het beschermen meer dan waard is.

Ze is simpelweg te mooi om te verneuken voor een paar centen winst meer.

greetz,
Harrie